Jólin

Jæja, þá gafst tími loksins til að setjast niður og lofa matnum að hjaðna aðeins. Og ekki veitir af eftir allt þetta át síðustu daga. Hér er legið á meltunni dag eftir dag eftir yndisleg matarboð með fjölskyldu og vinum en matarboðunum er hvergi nærri lokið.
Okkar jólaboð standa nánast hvern einasta dag en á misjöfnum stöðum, svo það er alveg víst að enginn grennist á þessum tímum. Ekki taka því sem svo að ég sé að kvarta, síður en svo, því það eru alveg sérstök forréttindi að geta fætt svo marga munna ár eftir ár, alveg sama hversu mikið maturinn hefur hækkað og alveg sama hversu margir bætast í fjölskylduna (ný börn, kærastar/ur) o.s.frv.
Og talandi um hversu dýrt er að halda jólaboðin hér á landi, þá var það þannig hjá okkur, bæði í Ameríku og svo Sikiley, að í hvert sinn sem haldin voru matarboð, þá komu allir með eitthvað með sér, sama hversu lítið það var, svo allir tóku þátt á einhvern hátt svo enginn einn stóð undir kostnaði á öllu saman. Það fannst mér ferlega sniðugt, og líka svo gaman að hafa svo mikla fjölbreytni á veisluborðinu. Alltaf eitthvað nýtt og framandi.

Veðrið hefur verið ferlega leiðinlegt nú í desember, en mér finnst þó búið að vera ansi jólalegt og pínu spennandi að hafa svona snjóbyli. (Af því ég þarf ekki að vesenast úti á götu sjálf)
Minnir pínulítið á þegar ég sjálf var ung, því þá var yfirleitt “alvöru” vetrarveður, með tilheyrandi snjókomu, roki og frosti.

En nóg um veðrið..

Jólin hafa verið frábær í alla staði, allir ánægðir með gjafirnar sínar eftir þetta ótrúlega stóra pakkaflóð. Húsið er nú í rúst því Ármann er að búa til minningar í ÖLLU húsinu! Stofan hjá mér er allt í einu orðin flugvöllur fyrir Lego þyrluna, með tilheyrandi Legokubbum út um allt, gangurinn er hraðbraut fyrir bílana og auðvitað með tilheyrandi bílabrautum og þess háttar. Sjónvarpsholið tilheyrir nú Herra og Frú kartöfluhaus og öllum þeim lausamunum sem fylgja með þeim og herbergið hans, oh jæja.. við skulum bara segja að mig minni að það sé parket á gólfinu hjá honum! Og eins og þetta sé ekki nóg, þá er dótið hennar Alönnuh svona inn á mill þar sem autt pláss var!
Æ,Æ,Æ mig auma

Ég vona að þið kæru vinir hafið haft yndislegan tíma með fjölskyldum ykkar og vinum, því þetta er einmitt tíminn til að njóta og skapa minningar.

Læt fylgja nokkrar myndir frá okkar aðfangadag

Gleðileg jól

Ég óska ykkur kæru vinir gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári.

 

Til hins betra

Fyrir ekki svo margt löngu var ég svo fjarri því að vilja eiga fjölskyldu. Vildi engin börn og engan karlpening til að rústa framabrautinni. Ekki það að framabrautin hafi verið rósum stráð, heldur var það bara lögreglustarfið sem mér líkaði vel.

Ég átti mína eigin íbúð, var í fínni vinnu að mér fannst, átti bíl og já, bara sjálfstæðið uppmálað. Gat hitt vinkonurnar þegar mig lysti, farið út á lífið þegar ég vildi og hafði fastan launatékka um hver mánaðarmót. Nú, ef mig langaði að kaupa mér flík, þá keypti ég mér flík, eða tvær. Hafði ekki nokkurn um að hugsa nema míns eigins rass! Og líkaði bara vel.

Þetta var lífið í hnotskurn. Alveg eins og ég vildi hafa það.

Eða allt þar til ég hef það sem ég hef nú í dag.

Það var nefnilega aldrei planið að finna mér kærasta.. og útlending í þokkabót! En hjartað ræður víst aleitt og hvað sem öll skynsemi segir, þá veit hjartað hvað það vill.
Ég á í dag þann yndislegasta mann sem hægt er að óska sér. Og ekki er hann bara besti eiginmaður í heimi, heldur er hann líka besti pabbi sem börn geta óskað sér. Við eigum 2 yndisleg börn, hús yfir höfuðið og getum keypt bensín á bílinn þegar þess þarf.

Ég bið ekki um meira. Hvað sem öllum fatakaupum líður, þá eru þau frekar fátíð nú síðustu mánuði, en hvað um það, við getum fætt börnin okkar og rúmlega það.

Ég er stödd í dálítilli annarri stöðu í dag heldur en þeirri sem mér þótti vera sú besta í heimi hér fyrir nokkrum árum. Ég get ekki keypt mér flík þegar mig langar, get ekki farið til vinkvenna minna þegar mig langar til og get ekki farið út á lífið þegar mig langar. Og í ofanálag, nú hef ég 3 aðra rassa að sjá um!

Lífið hefur tekið stökkbreytingu á stuttum tíma, stórflutningar á milli landa og ég, sem ætlaði aldrei að eignast fjölskyldu, er orðin eiginkona og tveggja barna móðir.

Ég er allt í einu orðin fleirtala!

En öðruvísi myndi ég ekki vilja hafa það. Í dag á ég allt og trúi varla hversu barnaleg í hugsun ég var hér í denn.
Veit vel að þetta er væminn póstur og ofsalega klisjukenndur, en svona líður mér í hjartanu. Kannski af því að jólin eru tími fjölskyldunnar og ég er svo ómótstæðilega þakklát fyrir að eiga mína eigin fjölskyldu. Af því að það er langt í frá sjálfgefið að eiga eigin fjölskyldu.

Verum þakklát fyrir hvort annað og njótum saman.

Heima er best

Kvöldið er fallegt og aðeins jólastjörnurnar í gluggunum og kertaljós gefa mér smá týru til hrafla eitthvað niður á bloggið. En ég hef varla skrifað staf á bloggið síðan einhvern tíma árið 2009. Andinn gjörsamlega yfirgaf mig en virðist vera hægt og rólega að koma aftur. Ætla ekki að lofa daglegum skrifum en hef þó einhverja þörf fyrir að byrja aftur. Hvað sem svo verður.

Það eru akkúrat 5 mánuðir síðan við fluttum aftur til Íslands, upp á dag. Þó finnst mér ekki svo langt síðan við komum heim, þó svo ég sjái að litla fallega stelpan mín hafi stækkað um alla vega helming síðan þá! Og ég tala nú ekki um strákinn minn sem talaði varla stakt orð í íslensku (þó hann hafi skilið hvert orð), en hann er nú svo gott sem orðinn altalandi á íslenska tungu. Og svissar nú yfir úr ensku og á íslensku eftir því hvort hann er að tala við pabba sinn eða mig. Alveg ótrúlegt hversu fljótt hann hefur náð valdi á málinu.

Nokkrum dögum eftir ferðalagið mikla, þá bjuggum við ennþá hjá mömmu og pabba, og sátum við í heita pottinum á pallinum hjá þeim kvöld eitt. Klukkuna vantaði ca. hálftíma í miðnætti og var sólin ekki ennþá sest. Ég man enn er ég hugsaði með þessu yndisfagra sólarlagi á þessu fullkomna kvöldi, að nú er ég komin heim. Fyrir fullt og allt!
Hljóðið var algert, dúnalogn og fjölskyldan mín í kallfæri. Lífið var fullkomið akkúrat á þessu augnabliki. Af því að ég var komin heim!

Við erum búin að koma okkur þokkalega vel fyrir í litla bænum mínum og alvöru lífið er tekið við aftur. Ég byrjaði að vinna, strákurinn í leikskóla og pabbinn heima með litlu títluna. Nú er ég hætt að vinna, pabbinn kominn út á vinnumarkaðinn og ég heima með litluna.
Við erum ótrúlega heppin bæði tvö að hafa fengið vinnu svona fljótt eftir flutninginn, og sérstaklega með tilliti til vinnumarkaðsins í dag.

Allt hefur gengið okkur í hag ennþá (7-9-13, knock on wood) og vona ég að svo verði áfram. Því á meðan margir á okkar aldri hafa gefist upp á ástandi þjóðarinnar og flust búferlum til annarra landa, ákváðum við að gefa Íslandi sjéns, Sjáum ekki eftir því í dag.

Þögnin er orðin alger í húsinu mínu, einstaka hrotur frá bóndanum heyrast þó, og hósti frá litlunni. Ætli sé ekki best að fara að þeirra fordæmi og koma sér í háttinn líka. Ekki má þó gleyma að bregða sér í líki Þvörusleikis áður en haldið er til náða

Jólasnjórinn

Það hefur heldur betur snjóað hér síðustu daga og er orðið svakalega jólalegt hvert sem litið er
Undanfarin ár hefur verið um 20 stiga hiti og sól á jólunum svo hér er mikil gleði að fá “alvöru” jól þetta árið.

Njótum aðventunnar saman!