Við Íslendingar höfum lengi verið talin stolt þjóð. Stolt yfir fallega landinu okkar, stolt yfir málinu, stolt af upprunanum, stolt yfir gengi okkar í íþróttum af því að við erum svo smá, stolt yfir fallegu kvenkyni þjóðarinnar, stolt yfir langlífi okkar, og svo má lengi áfram telja. Og hvarvetna sem ég var stödd á jarðarkringlunni, og var innt eftir hvaðan ég væri, þá svaraði ég alltaf með hátt reist höfuð og stolt í röddinni, “ég er frá ÍSLANDI“. Og þeir sem ekki vissu hvar Ísland var þóttu mér bjánar og fávissumenn, því á okkar góða Íslandi, var saga og landafræði annarra landa kennd í skólum.
Ég veit ekki hvernig ráðamenn þjóðarinnar geta farið svona illa með samlanda sína og verið stoltir af! Þeir hljóta eiginlega að vera stoltir af verkum sínum, því þeir eru jú enn við stjórn landsins. Fólk er að missa heimili sín, vinnuna, á varla ofan í sig að éta, og þeir verstu eru í greiðslustöðnun svo þeir geti, við illan leik þó, haldið lífi í fjölskyldu sinni. Margar fjölskyldur hafa splundrast vegna ástandsins, meðal annars vegna þess að fólk flýr ástandið og flyst búferlum, hjónaskilnaðir og það allra sorglegasta, sjálfsmorð.
Ég veit ekki hvernig þetta fer þegar kemur að því að fólk með greiðslustöðnun þarf að fara að borga aftur af lánum sínum.
Erum við virkilega að fara að sökkva enn dýpra ofan í svartholið?
Hér virðist vera lenska að ef ein verslun hækkar verð hjá sér, þá fylgja hinar fast á eftir. Ef bensín líterinn hækkar um margar krónur hjá Olís, þá hækka allar hinar bensínstöðvarnar um nákvæmlega sömu krónutölu! Það er nefnilega alls ekkert samráð á Íslandi!
Þessu er nefnilega alveg öfugt farið erlendis, því þar er verið að keppast um kúnnana. Margar verslanir lækka verð sín svo um munar, þannig að ef aðrar verslanir vilja vera með, þá verða þær að lækka verðið. Mjög simpelt. Og samheldni kúnnana í öðrum löndum er alger, þar eru verslanir bara sniðgengnar eða viðkomandi vara sem hækkuð var. Hér tuða allir yfir sorglegum fréttaflutningnum um að nú sé enn annar skatturinn lagður á okkur, og enn hækkar kjötið og enn hækkar bensínið og enn er verið að mergsjúga okkur, þó enginn sé eftir mergurinn! Samt skulum við næsta dag stökkva upp í bíl, fylla hann af bensíni, keyra í búðina, kaupa kjöt og vínber, og greiða hendur og fætur fyrir! Samstaðan er engin í þessu landi!
Reyndar er kannski erfitt að miða Ísland við önnur lönd vegna þessa, því öll verslun á landinu er bara í höndum örfárra aðila því þeir eru í því að kaupa hvorn annan og/eða að sameinast. Og við verðum jú að lifa.
Iðnaðarsaltið er nú annað dæmi um hversu lágt má leggjast. Þar var þögnin alger í mörg ár þó vitað væri að það er ekki ætlað til manneldis. Samt erum við búin að setja ofan í okkur allan fjandann með saltið fína í öll þessi ár.
Ég er ekki svo viss lengur hvort ég geti talið mig stoltan Íslending og ég held að ef ég yrði spurð í dag úti í heimi hvaðan ég væri, þá myndi risið ekki vera svo hátt og röddin bæri lítið stolt. Sjálfsagt er það iðnaðarsaltið með öllu sínu krónísku aukaverkunum sem gera okkur Íslendinga að þeim mönnum sem við erum í dag.
Það er skítafýla í þessu landi og ég finn fnykinn af henni daglega.
So my love , America doesn’t sound so bad now does it. Want to move?
Nope, not at all!! Nothing really to think about, but still – have to think about it!
ÞETTA, var góður pistill.
Eg flutti marg oft fra Islandi, og endanlega fyrir 6 arum. Eg hef bara aldrei skylid hvernig Islenskar fjolskyldur eiga ad thrifast vid thessar adstaedur.
Kv
Johanna i Ameriku
Það er absolut ekki hægt að lifa.. við rétt náum endum saman, en það er ekki mikill afgangur!
Góð grein hjá þér, ég er einn af þeim sem fluttu af landi brott og lifi núna margfald betra lífi í Papu New Guinea. Ég hefði hlegið mikið fyrir hrunið ef einhver hefði sagt mér að ég myndi flytja af paradísar eyjunni Okkar og allra sist hingað.
Jii, en spennó að búa þar
Þekki eina stelpu sem er þaðan, en annars hef ég bara að séð þætti um landið í National Geographic..
Væri ekki slæmt að prófa að lifa þar í nokkur ár.
Vel mælt mín kæra!
Ég þakka ykkur kærlega fyrir.. Bæði fyrir innlitið og kommentin.
Ég er nú einmitt bara nýkomin heim eftir 6 ár í burtu og maður lifandi hvað ástandið er báglegt. Maður heyrði á fréttaflutningi að ástandið væri betra og betra með degi hverjum þó mikil vinna væri eftir. Og jú, ég trúði því, því “miklir” spekingar sögðu það. Og ég kom heim.
Ég hugsa oft um það hversu gott við höfðum það þegar við bjuggum erlendis og verð eiginlega reið þegar ég fer í búðina. Því þá blæðir bankareikningurinn mikið.
Þið sem búið erlendis, verið þar áfram! hér er ekki eftir neinu að sækjast. Hver veit nema ég eigi aftur eftir að fylgja ykkur eftir.
Þetta er eins og talað er úr mínum munni,Þetta eru aðeins staðreyndir sem fram koma í þessum snilldar pisli.En Íslendingar standa fram fyrir skelfilegum vandamálum,það er unnið að því öllum stundum af yfirvöldum að sundra þjóðinni í stað þess að sameina hana þau jafnvel hvetja fyrtækja eigendur að hafa á öllum tímum hæðsta mögulega verð á vörum á öllum tímum,Stuðnigur stjórvalda liggur í eftirlitsleisinu sem samkeppnisaðilarnir nýta sér með því að bjóða nánast upp á sama verð allra samkeppnisaðila” með 10 aura gríni sín á milli sem þeir skiptast á að bjóða
Nákvæmlega það sem ég meina Ómar! Ef það er eitthvað sem við getum gert sem ein þjóð og ein heild, þá er það að standa saman!
Ég veit ekki af hverju við gerum það ekki, við hvað erum við hrædd? Við höfum ENGU að tapa, því hverjar sem afleiðingarnar yrðu, þá yrðu þær okkur, landanum, í hag.
Glæsileg grein..Þyrfti að komast í blaðið, öll blöð jafnvel svo að ALLIR sjái hana og LÍKA þeir RÍKU sem skilja ekki neitt því þeir þurfa ekki að pæla í peningum!!
Þessir ” ríku” semég minntist á hér á undan var ég auðvitað að meina stjórnvöld…
Takk kærlega fyrir það Ásta
Hef nú ekki hingað til talið mig málefnalega svo það hlýjar óneitanlega að heyra þetta.
Frábær pistill – algjörlega sammála þessu.
Við Íslendingar eru örugglega verstu neytendur í heiminum. Við látum bóksatflega allt yfir okkur ganga, hvort sem það eru verðhækkanir, skattahækkanir eða verstu lánakjör í heiminum! Við tuðum aðeins (samt ekki mjög hátt þannig að ókunnugir gætu heyrt) og tökum svo höggið. Samstaðan er engin og gleymskan er algjör. Svo má ekki gleyma siðferðinu – sem er á skuggalega lágu plani.
Ég er sammála Lindu, ég er því miður ekkert sérstaklega stoltur af þvi að vera Íslendingur lengur.
Held það sé einmitt málið Karl, að við látum henda yfir okkur skítnum, aftur og aftur og þökkum svo pent fyrir!
Siðferðið dó með kreppunni held ég. Þó að það orð sé mjög líklega til í okkur “litla fólkinu” þá hvarf það úr stjórnendum landsins.
Og hana nú! eftir efninu. Þakka þér fyrir þennan góða pistil – ég tek undir hvert orð hjá þér.
Allt satt og rétt – því miður… Fólki finnst ekki taka því að sniðganga vörur (boycot) eins og í öðrum löndum. Nú ættum við auðvitað að sniðganga Emmessís, Ölgerðina, Lyf og heilsu, Frumherja og fleiri og fleiri og þá færi kannski eitthvað að gerast!