Linda

Ármann Aaron hefur átt dálítið erfitt með svefn síðan við komum hingað til Ítalíu, en þó hafa síðustu vikur skánað til muna.. hann bæði sefur lítið og illa.. Yfirleitt vaknaði hann 4-5 sinnum yfir nóttina og var að öllu jöfnu búinn að draga mömmu sína á fætur um 6 leytið á morgnana.. Lúrarnir voru yfirleitt ekki nema 30 – 40 mín og ekki nema 1 lúr yfir daginn.. svo í kjölfarið urðu dagarnir auðvitað laaaaaaangir grenjudagar út í gegn..
Nú síðustu vikur hefur hann ekki verið að vakna nema kannski 1 -2 á nótt og einstaka nætur sefur hann alveg út án þess einu sinni að rumska..
Ég var því heldur hissa þegar ég var vakin í nótt og það óvenjulega.. Það var ekki barnagrátur í þetta sinnið, heldur stanslaust klór í höfuðið.. Ég skildi ekki hvað var að gerast fyrr en ég loksins gat opnað límd-saman-augun og sá þá hvar Lía sat næstum upp á mér og svoleiðis starði á mig.. Mér brá nett þegar ég sá hana tróna þarna yfir mér í rúminu og svona svakalega nálægt.. Ég var rétt búin að spyrja hana hvort hún væri ekki í lagi þegar herbergið lýstist upp og svo háværar drunur í kjölfarið.. Þar kom skýringin..
Þrumur og eldingar og ég hafði sofið í gegnum öll lætin.. Lía litla var svo skjálfandi að andardrátturinn hennar meira að segja skalf..  Ég leyfði henni að koma undir sæng til mín og hélt fast utan um hana en man svo ekki meir fyrr en ég vaknaði aftur seinna.. og þá auðvitað við barnagrátur í það sinnið..
Ég fór og sótti snáðann og sá þá um leið hvar Lía skreið fram úr einu horninum í herberginu hans Ármanns..  Í horninu er rauður ruggustóll og ég hélt að þar væri ekki pláss fyrir nokkurn skapaðann hlut, en þarna hafði hún einhvern vegin náð að troða sér eftir að þreytta mamman rotaðist aftur í svefn..  Alveg furðulegt hvernig hún komst þarna á bak við, ég er enn að reyna að átta mig á því, því ekki einu sinni Ármann kemst á bak við stólinn..

Þau systkin eru dálítið sérstök, því það er jafnmikið ósætti á milli þeirra og væntumþykjan er..  Þau geta leikið fallega saman en geta líka rifist eins og hundur og köttur.. Er þá rifrildið aðallega falið í því þegar Ármann vill gera eitthvað við Líu sem henni mislíkar og hún hleypur í burtu.. þá grenjar Ármann úr sér augun og hleypur til mömmu klagandi en á meðan Ármann er á leiðinni til mín hlaupandi, þá reynir Lía að vera á undan, en passar sig samt rosalega vel á því að rekast með afturendann í Ármann svo hann detti nú örugglega á rassinn.. Þá verður gráturinn auðvitað ennþá hærri og varir ennþá lengur..

En oft ná þau þó vel saman og kúra saman á gólfinu..

Hér er smá sýnishorn..

Ármann er farinn að príla svo um munar en komst ekki sjálfur upp í sófann þegar þessi mynd var tekin (hann kemst sjálfur í dag).. þá er hún Lía tröppusystir nú betri en enginn.

Nú verður mamma vond og hvessir sig aðeins (hlær þó innra með sér) og segir að það megi alls ekki vera vondur við Líu og stíga uppá henni, þá meiðir hún sig og hættir að leika við hann..
Þá hallar hann sér smeðjulega upp að henni og segir hátt: AAAaaaaaa.. og kyssir hana svo..
Og svo þegar mamman snýr sér undan, er hann búinn að stíga aftur upp á bakið á henni..

Í gær var ég að búa til litlar tortilla rúllur sem eru algert namminamm.. í því eru sýrður rjómi, rjómaostur, púrrulaukur og cheddar ostur.. þessu er öllu blandað saman og svo smurt á tortillurnar og svo dýft í salsa sósu..
nema hvað..
Ég þurfti að klára að smyrja þessu á og þurfti náttúrulega frið fyrir stráknum á meðan (hann á það nefnilega til að væla utan í mér ef ég er að vinna í eldhúsinu).. svo ég setti eins og eina matskeið af gumsinu í skál og sker niður puslur í litla bita fyrir Ármann og fer með það inn í stofu fyrir hann á meðan hann horfir á Blues Clues (uppáhalds barnaefnið).. Hugsa svo með mér að best sé að gefa honum mangó djús í stútkönnu og gaffal í matinn.. fer svo aftur inn í eldhús og held áfram að græja gúmmelaðið.. Nokkrum mínútum seinna kíki ég inní stofu og athuga með þau og sé þá hvar Ármann heldur á stútkönnunni öfugri og er að hrista úr henni djúsinn -  og á bakið á aumingja Líu, auðvitað.. og ekki nóg með það, heldur var hann búinn að smyrja allri rjómaostshrærunni á bakið á henni í ofanálag.. Ooohhhhh, græt að morgni..
Og aumingja litla Lía tekur öllu þessu matarbaði auðvitað með stóískri ró þar sem hún hugsanlega gæti grætt eins og einn pylsubita eftir að láta vaða svona yfir sig..  Æjæjæjæjæ mig auma..

Svo það er oft fjör í húsinu á via Del Mare..

Ég kveð í bili og velti í leiðinni fyrir mér hverju Lía ræfillinn á von á næst..

save