Linda

Nú er tæp vika í atburðinn.. þ.e.a.s. þegar rauður dregill verður dreginn að landgangi 27, 28 eða 29 á flugstöðinni (kannski 30 eða 31).. Því hjónin eru rétt ólent á Íslandi, þ.e. ég og kóngurinn á 16 Crabapple Lane..
Við munum koma í opinbera heimsókn og eyða rétt tæpum mánuði á landinu góða með þéttskipaða dagskrá í eftirdragi.. Helstu dagskrárliðir eru þétt faðmlög vina, knús og kreist nánustu fjölskyldu, ferðalag um austfirði, þátttaka í fimmtugsafmæli múttu og nokkrar nætur á sælustað fjölskyldunnar í Mýrarkotslandi svo eitthvað sé nefnt..

Tilhlökkunin og spennan er orðin ægilega mikil hjá okkur báðum en það sama verður ekki sagt um litlu, fjórfættu dóttur okkar.. Hún tók eitt geðvonsku kast nú rétt í þessu og varð orðljót við mömmu sína.. Hún sagðist ekki skilja hvernig móðir getur farið frá barni sínu eins og ekkert sé og í heilan mánuð.. hún sagðist vera alveg eins mikill partur af fjölskyldunni og hver annar.. Hvað getur maður sagt við svo þroskað barn?? Ég sagði henni að fara út í horn, setjast á rassinn og gelta sjö sinnum..

Það er búið að vera mikið að gera hjá okkur undanfarið og litlum tíma verið eytt á heimilinu.. erum búin að vera eins og þeytipíkur út um allar jarðir, á ströndinni, í matarboðum, í gjafaleiðangri, heimsóknum, læknisheimsóknum og ég veit ekki hvað og hvað.. ég nenni ekki að tala um læknisheimsóknina, það eru hvort sem er ekkert nema leiðinlegar fréttir eftir hverja heimsókn.. ég er nefnilega að reyna að halda andlitinu og gefast ekki upp, held að það þýði ekkert annað en að anda bara í gegnum nefið og halda bláköld áfram..

Nú þarf ég að gefa mér tíma til að þrífa kotið áður en við yfirgefum það, sprauta skordýraeitri í öll horn og upp um alla veggi, af því að ég mun alls ekki höndla það að allt verði kröggt af stórum svörtum 6-fætlum eða 8-fætla langleggjum þegar við komum heim aftur..

Linda,
sem er alveg rétt ólent..

Gömparinn hefur komið og talað við okkur tvisvar sinnum nú á síðustu dögum.. Hann er 21. árs sonur nýju nágranna okkar, en þau fluttu inn fyrir 2 vikum síðan.. Hann heitir náttúrulega ekki Forrest Gump og er alls ekkert líkur honum í útliti en hann á þó nokkuð sameiginlegt með honum.. Þeir eru báðir frá Alabama og tala því með nákvæmlega eins hreim, og, eins og tilbúni Forrest Gump frá Greenbow, virðist hinn nýji Gömpari ekki vera alveg með allar skrúfurnar skrúfaðar á réttum stað.. ég held líka að sá nýji hafi aldrei verið með spelkur..  hann minnir eiginlega pínulítið á Hobbita líka, því hann er lítill og með rosalega stórar fætur, og ef ég ætti að gíska á skóstærð, myndi ég léttilega segja ein komma sjö míla..

Ég sat í makindum mínum í rólunni minni hér fyrir utan í dag, með sígarettu milli fingra og kaffi í hendi þegar hann labbar til mín, (hann þurfti nú eiginlega ekkert að labba, tók bara skrefið í stóru skónum sínum) og segir: “hello there neighbor! So, you are just sitting in your swing and swinging??”.. Hann er með dáldið stóra skúffu og fær froðu í munnvikin þegar hann talar..
Svo ræddum við peningavandamálið hans og hversu mörgu fólki hann skuldaði.. ég fékk líka að vita að hann er með nokkur kreditkortin, en hann ætlar nú samt að hætta með 2 en halda eftir einu, hann nefnilega verður að hafa eitt stykki kreditkort opið ef að hann myndi sjá eitthvað sem hann langar í.. Hann var líka í fínum svörtum buxum sem mamma hans gaf honum, því hann var að koma úr atvinnuviðtali og varð að koma vel fyrir.. ég veit ekki hvernig gekk, en hann ætlar líklega að sækja um aðra vinnu til að borga upp skuldirnar sínar, jafnvel í Dolphin-Mart og vera þar á kassa..
Eina ljóta sögu sagði hann mér svo.. en það var með hvíta pallbílinn sem hann keypti alveg sko splunku glænýjan uppúr kassanum, nú fyrir nokkrum mánuðum.. Þeir komu nú í vikunni og hirtu bílinn á meðan hann var að borða á Taco Bell með foreldrum sínum og litla bróður..
Honum fannst þetta nú skrítið og hringdi í lögregluna til að fá staðfestu um hver hefði tekið hann.. Jújú, það voru rukkararnir sem komu bara og tóku hann og allt gert í samvinnu með lögreglu.. hann viðurkenndi nú að hann skuldaði rosalega mikið í bílnum og hafði ekki borgað sínar mánaðarlegu greiðslur, en hann skildi nú samt ekki hvernig þeir fóru að því að grafa hann upp því hann hafi bara flutt í húsið við hliðina á okkur fyrir nokkrum dögum.. Pizza Hut í Alabama hefði átt að borga betur, þá hefði ekkert verið vandamál að borga þetta mánaðarlega..

Gömparinn er góður strákur sem talar beint frá hjartanu, og hann er núna vinur minn.. Ég vona bara að hann fari ekki að kalla mig “Bubba rækju”..

Ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið þegar eiginmaðurinn smellti stórum kossi á mig eldsnemma morgun og óskaði mér til hamingju með daginn.. ég á ekkert afmæli í dag svo hvað er þá svo sérstakt við hann??

Hann horfði á mig svo hissa að hann teygði augabrúnirnar nánast alveg að topprótum og sagði: Linda, ertu ekki að grínast?? manstu ekki hvað við gerðum fyrir 2 árum síðan??

Allt í einu varð ljós..
Jaaaáá, Hvalsneskirkjan og við í fallegum fötum.. 2ja ára brúðkaupsafmæli í dag..

Auðvitað man ég það - hvað er eiginlega að þér maður..
TIL HAMINGJU ELSKAN MÍN..

Einu sinni, fyrir nokkrum dögum síðan, fóru maður og kona í smá reisu.. Þau óku jepplingnum sínum fylkjanna á milli með farangurinn í aftursætinu og litla hundinn sinn í skottinu.. nema litli hundurinn var ekkert svo lítill, heldur er hann frekar stór sko.. Ferðalagið átti ekki að taka nema 4 og hálfan til fimm klukkutíma en vegna brjálæðislegrar umferðateppu tók ferðalagið allt, með 2 örstuttum pissustoppum, 7 og hálfan tíma.. þau rétt bifuðust í bílaröðinni í New Jersey fylki en voru stopp þess á milli og þurftu að sitja undir brennheitri sólinni, en þau voru svo heppin að bifreiðin þeirra var útbúinn með þónokkuð góðri loftkælingu svo lífið var bara bærilegt í bílnum.. þó tók konan nokkur allslæm geðvonskuköst á meðan hún sat í farþegasætinu, því þó hún megi gera það sem hana langar til og hlusta á þá tónlist sem hana langar til, svona til að hafa hana ánægða í ferðalaginu, var eitt sem henni var stranglega bannað að gera.. og þetta eina sem hún mátti ekki gera var það eina sem hana langaði að gera.. og það var að reykja sígarettu..

Hún mátti ekki reykja í bílnum og þar sem ferðalagið dróst svona svakalega, var þörfin orðin all gífurleg svo geðvonskuskapið fékk að bitna á ferðalang hennar.. Hún setti upp skeifu, horfði út um hliðarrúðuna og fór í þagnarbindindi í smá stund..

Loks komust þau á leiðarenda, en það var á 116 Franklin St, Northumberland í Pennsylvaniu.. Það voru eldglæringar á himnum og dynjandi þrumur sem tóku á mót þeim.. svo byrjaði að rigna þessi ósköp.. þau renndu bifreiðinni í hlað við húsið og hringdu inn og létu vita að þau væru nú komin en ætluðu að bíða með að koma inn, því ekki einu sinni hundi var út sigandi í lemjandi regnið..  Nokkrum mínútum síðar voru miklir fagnaðarfundir - faðmlög og kossar..

Næsti dagur lofaði góðu.. þó sólin hafi ekki verið mikið áberandi, var líkt og hún væri að vinna slaginn við skýin og myndi jafnvel sýna sig.. þau klæddu sig því í létt sumarföt og fóru í frekar langan bíltúr með gestgjöfum sínum..
Ferðin sú var upp á fjall eitt.. ekki man konan nú nafn þess en fjallstindurinn mun vera kallaður “High Knob Overlook” ..

Aldrei nokkurn tíma hafði konan séð nokkuð svo fagurt á sinni ævi.. hún horfði yfir dal þar sem ekkert var nema fagurgræn tré og aftur tré.. svo langt sem augað eygði..

En hvað var nú þetta?? voru þetta virkilega þrumur..
Það fór ekki á milli mála eftir nokkrar mínútur, því eldingar lustu niður ekki svo langt frá og síðan heyrðist þessi glimrandi hávaði sem bergmálaði í dalnum.. Drunurnar voru magnaðar sagði konan, en svona svakalegan þrumugang og eldingar hafði hún ekki orðið vitni að áður.. Hún var heilluð en fann þó hjartað slá örlítið örar en áður..
Nú voru eldingarnar komnar allt of nálægt svo hún hljóp sem fætur toguðu inn í bílinn sem stóð á bifreiðastæðinu.. Þó náði hún að festa á filmu eina eldinguna áður en þær voru komnar alveg við tærnar á henni..

Þau brunuðu nú niður fjallshlíðina og óku í gegnum þennan svakalega þrumustorm sem endaði með algjöru úrhellis regni.. Þau reyndar stoppuðu aðeins í einni hlíðinni til að sjá og dást enn frekar af þessu undursamlega veðurfyrirbæri en á meðan þau voru stopp vildi ekki betur til en svo að ein eldingin kom niður á bílinn.. um það eru þau viss, því að allt varð eins og neon blátt inn í bifreiðinni í örskots stund..
Öll í kór æptu þau upp “VÁÁ”.. og svo var hlegið móðursýkislega..

Þegar heim kom var kveikt upp í flugeldum, en konunni er sagt að hérna í Ameríku er haldið upp á 4. júlí um helgina, þar sem hinn eiginlegi þjóðhátíðardagur lenti á þriðjudegi..
Þarna voru ungir og gamlir samankomnir og létu þau öll eins og lítil börn og þótti hver sprengja fegurri en hin fyrri.. Þau höfðu engar áhuggjur af tímanum, þó væru að sprengja frekar seint á laugardagskveldi.. það vill svo til að lögreglan í Northumberland samanstendur af einum manni og er hann víst bróðir gestgjafans.. 

Næstu dagar voru notaðir til að keyra ennþá meira um til að skoða nánasta nágrenni en konan mun hafa mjög gaman af að rúnta og sjá nýja staði.. taka myndir og njóta útsýnis..

Síðasta kvöld ferðalanganna var eytt í litla bænum, Northumberland.. Þar stóð yfir hátíð sem kallast Pineknotter Fest og voru líklega allir íbúar litla bæjarins þarna samankomnir.. Það var búið að slá upp tjöldum þar sem hinar ýmsu tómbólur voru leiknar, matartjöld og önnur sölutjöld og var margt um manninn.. Út af gífurlegum rigningum undanfarið var loftið afar rakt og heitt og voru líkamar manna þvalir..

Konan var ansi ánægð með ferðalagið og átti engin frekari geðvonskuköst..

Hér eru fleiri myndir eftir helgina..

Nú þarf hún að hætta því nú bíður eftir henni annað ævintýri, en það er afmælisboð hjá herra og frú Aponte..