Linda

Það er nú meira hvað lífið getur verið ljúft, ef maður bara leyfir því að líða og lætur ekki áhyggjur heimsins ná tökum á sér..

Fyrsta fríhelgin síðan skólanum lauk var alveg yndisleg og var margt brallað þessa daga.. Það vildi svo til að þetta var löng helgi, því mánudagur var svokallaður Memorial day, og er frídagur hér hjá Kananum..

Laugardag um 3 leytið röltum við yfir til nágrannanna, alveg bæði skrefin, því þau voru búin að bjóða okkur í grillveislu.. þarna voru 5 fjölskyldur samankomnar ásamt börnum og burum.. Veðrið var yndislegt, glampandi sól og 29°C og nánast logn.. Kveikt var í grillinu og pulsum og hamborgurum komið fyrir á gasinu.. Leiðinda ský sem var kolniða dimmt og hnausþykkt nálgaðist óðfluga en við eiginlega virtum það að vettugi, því veðurfréttir sögðu að engin rigning ætti að vera þann dag.. Það var vitleysa, því eiginlega um leið og það sveif yfir húsið kreistist svoleiðis úr því risastórir regndropar að það var engu lagi líkt.. reynt var að koma öllu matarkyns fyrir inni í húsi, því við kvinnurnar vorum búnar að útbúa gríðarstórt hlaðborð undir húsvegg.. Það gekk nú svona og svona en reddaðist þó að lokum.. 10 mínútum seinna, var öll rigning hætt og sólin byrjaði að skína aftur, en þvílík haf sem var í bakgarðinum.. borð og plaststólarnir voru fljótandi á blettinum og var engu líkara en að menn þurftu kafaraútbúnað til að skoppast eftir grasinu til að stilla öllu upp aftur.. Loks þornaði nú stéttin en grasið var hálfrakt það sem eftir var, því rakinn var gífurlegur.. Seinna um kvöldið var svo tendrað upp í arineldi og sátum við öll þar til að verða 23 um kvöldið.. Yndislegur dagur í alla staði..

Sunnudagurinn var tekinn snemma, því við höfðum ákveðið að fara með Líu til að leyfa henni að svamla í sjónum.. Við keyrðum að Bluff Point, þar sem við höfum yfirleitt farið með hana á sumrin.. Þarna voru fullt, fullt af fólki saman komið til að grilla saman, leika við börnin sín, ganga á göngustígnum eða hjóla á honum, eða bara svamla í sjónum eins og okkar plan var..  Brjálæðislegur hiti var svo sjórinn var þokkalegur, þó aðeins í kaldari kantinum.. Þarna eyddum við nokkrum klukkutímum og tókum myndir og vídeó og hlógum eins og vitleysingar af litla, fallega dýrinu okkar.. Seinna sama dag, fórum svo til Cindy og Matt, því þau höfðu boðið okkur að koma á húsbílasvæðið og eyða deginum með þeim.. Þvílík mannflóra sem þar var.. þarna er tilbúin strönd við vatnið, og var hún gjörsamlega pökkuð af fólki.. Við sátum við húsbílinn í smá stund, eða þar til ég gat ekki meir, því viðbjóðslega margar fiðrildislirfur réðust á mig og létu mig ekki vera.. Þvílíkt stærð á þessum ljótu skordýrum, en ótrúlegt að seinna flýgur svo út úr þeim marglitað og yndisfagurt fiðrildi.. en þar til það ferli er liðið skulu þau láta mig vera.. Við röltum því niður á strönd og reyndum hvað við gátum til að liggja í sólbaði en hitinn var þvílíkur að það hálfa hefði verið miklu meira en nóg.. þá var brugðið á það ráð að leigja okkur árabát og liðuðumst við um vatnið í um klukkutíma.. Þetta var alveg magnaður klukkutími, ekkert nema vatnsniðurinn, trén og við.. við róuðum dálítið í burtu frá ströndinni og vorum þannig frekar út af fyrir okkur.. Eftir sjóferðina, var farið og kveikt undir kolum og kjúklingur og svínafillé var svo raðað snyrtilega á grillið..  Mikið var þetta nú gott, enda vorum við búin að svitna rúmlega helming að líkamsþyngdinni í þessum hita sem var..

Mánudaginn fórum við svo aftur með Líu að Bluff Point, en í það skiptið fór ég ekki ofan í sjóinn.. það var skýjað og frekar napurt, ekki kannski kalt, en hafgolan gaf mér gæsahúð svo ekki einu sinni litla tá mátti blotna.. Seinna um daginn fórum við svo til Stacy og T.J. og borðuðum grillaðar risarækjur og kjúkling.. Eftir matinn spiluðum við svo Boccia, og höfðum gaman af.. Fleira fólk bættist svo í kringum okkur og fylgdist spennt með hverju kasti..

Þvílík unaðshelgi.. Hér eru nokkrar myndir eftir helgina.. 

Asskoti er ég gráðug.. og ég virðist seint ætla að læra.. 
Jú, ég er búin með leikskóla, barnaskóla, framhaldsskóla og lögregluskóla, og er meira að segja að vesenast í háskóla í dag.. en það virðist ekki ætla að vera nóg.. Heilinn hreinlega neitar að muna kvalir fortíðar..

Um leið og sólin kíkir í gegnum skýin og hitinn fer langt yfir öll velsæmismörk, eru hlýrabolur, stuttbuxur og sandalar fundið til.. Svo er setið undir sólinni og reynt að gleypa eins mikið af henni og hægt er.. rölt, legið, buslað í sjónum eða bara hvað sem er sem hægt er að gera til að fá lit á kroppinn..

Akkúrat núna er liturinn rauður.. dökkrauður meira að segja..  Mér er ógó heitt á öxlunum og bringan bullar..

Hvenær ætla ég að læra að taka sólbaðið rólega og muna eftir sólarvörninni?? Kannski hefur þessi gleymska ekkert með lærdóm og skólagöngu að gera, kannski er þetta bara skortur á skynsemi eftir allt saman..

Á morgun ætla ég í Walmart, hvar ég ætla að kaupa SUNBLOCK og vera fljót að því..

Loksins, loksins er allri skólavinnu lokið.. sumarfrí er orðið að veruleika.. 

Kosningar á morgun, svo ég set mitt X við sól, sumar og gott skap..

Verð samt að muna eftir að panta vaxmeðferð..

Þá er þetta að verða búið.. ein ritgerð eftir..

Ég, ásamt einhvers konar kraftaverki, náðum í samvinnu að ljúka þeim ritgerðum, sem og restinni af lokaverkefnunum, sem þurftu að skilast inn fyrir miðnætti í kvöld..

Ég er farin að sjá í ljósið og finn að góða skapið er í fæðingarveginum..

Það er nú meira hvað þessar ritgerðir ætla að vera erfiðar í fæðingu.. græt að morgni.. en þetta mjakast svona einhvern veginn..

Eftir að hafa setið við tölvuna allan gærdag, frá því um 8:30 um morguninn og þar til rétt um sex, hringdu í okkur Cindy og Matt.. Þau voru stödd á húsbílasvæðinu og vildu endilega að við myndum koma í grill.. Það var náttúrulega bara alveg sjálfsagt, því sólin skein ennþá frekar hátt svo það var um að gera að ná smá tíma úti í náttúrunni, svo fannst mér ég líka bara alveg eiga það skilið að fá frí frá ritgerðarvinnunni..
Ég gerði "díl" við sjálfa mig að ef ég færi út í míní-útilegu og fengi mér eins og eitt – tvö rauðvínsglös, grillmat, myndi svo sitja úti við varðeld og setja mig í kjaftatusku gírinn, að þá myndi ég koma heim svo stútfull af ritgerðaranda og tölvuhvíld, að ég myndi bara rumpa af þeirri ritgerð sem ég er að vinna í þessa stundina..

Ég vaknaði svo fyrir um rétt rúmum klukkutíma síðan og hef ég setið úti með kaffi í bolla.. sólin er enn að plata mig og heldur mér frá tölvunni..

En nú er komið að því – ég verð að halda mig við samninginn sem ég gerði við sjálfa mig og spíta í lófana.. Ég þori ekki að brjóta samninginn við sjálfa mig, því þá er óvíst að ég þori að gera annan "díl" við mig seinna.. Ég gæti hætt að treysta sjálfri mér..
Bölvað rugl er þetta.. skrifaði ég þetta virkilega niður og setti á bloggið??